
Hej Hej Marita,
wie gesagt, das Wort "Schicksalsschläge" ist in meiner story för mycket våldsamt - beaucoup trop violent.
Ich würde eher es so verfassen >>>
die Verknüpfung unserer verflochtenen Lebens-Kreise, die wir fern vom Willen und Bewußtsein lebenslang aufbauen.
Die Sucher der Blauen Blume hatten auch keinen Begriff dafür. Schiller auch nicht.
Unser Leben gehört uns nicht und ist eine Verflechtung, in der wir gleiten und Wellen machen
und in der wir Wind abbekommen, auch wiederum von uns selbst, aber in einem höheren oder unteren Register.
Wir gehen nicht auf einer Kante, und mal ist das Gewicht auch nicht eher rechts oder links,
wir bewegen uns irgendwo auf einer Toundra, wo nichts markantes lenkt und wir trotzdem mit der Hand geführt werden.
Es gibt niemals eine Überschneidung der Kurven des Zufalls oder des Schicksals.
Das alles, um zu sagen, daß das Schicksal mir wieder während dieser neuen Sommer-Reise sehr oft zugewunken hatte,
und zuletzt habe ich eben zwei Tage später noch einmal davon erfahren, als ich schon Zuhause war.
mfG
Thomas
(Bild von links nach rechts: Igmar Bergman, Kunstwerk von Bertil Vallien, Schuhleiste aus dem Fagus-Werk)
-----------------------
Som jag sa är ordet "ödetsslag" i min historia för mycket våldsamt.
Jag vill hellre säga det här >>>
Anknytningen av våra sammanflätade cirklar av livet, som vi bygger livslångt ifrån viljan och medvetandet.
Blåblommans Sökare hade ingen aning. Schiller också.
Vårt liv är inte vårt och är en sammankoppling där vi glider och gör vågor
och där vi får vind, även från oss själva, men i ett högre eller lägre register.
Vi går inte på ena knivsegg, och ibland är vikten inte höger eller vänster,
Vi flyttar någonstans på en Toundra, där inget särskiljande styr och vi är fortfarande ledda för hand.
Det finns aldrig ingen korsning av kurvor, tillfällighet och ödet.
Allt detta för att säga dig att ödet hade återupplivat mig under denna nya sommarresa,
och äntligen har jag fått ett eko igen bara två dagar senare när jag redan var hemma.
mvh
Thåmas




.
Je suis de nouveau pour trois jours au manoir du
Tous les ans les villes hanséatiques fêtent les vieux gréements lors de la semaine du
D'après mon podomètre j'ai marché 24,2 km en 3 jours dans Malmö.




C'est la deuxième fois de ma vie en 65 ans que je me réjouis d'aller dans un centre commercial. La première fois c'était vers 1966 où le premier centre commercial de Strasbourg avait été inauguré. Il s'appelait "Inno", se trouvait à Schiltigheim et le slogan publicitaire hurlé dans les haut-parleurs était "Pour tout achat, heureusement Inno est là". Cet éclatement des jouets à côté des salades donnait le sentiment d'être aussi fort qu'un cosmonaute, et on avait envie de pisser dans le pantalon.
Il est intéressant que le titre de cette œuvre mette d'abord l'homme en avant, alors que Pégase traverse l'éther avec ses ailes depuis la nuit des temps, et c'est lui qui a donné l'idée à l'homme de s'envoler, mais pour aussi pouvoir revenir. Le dernier vol est historié au moins depuis les
Cette
En allant au Nordkapp à vélo l'esprit n'est pas dérangé, déplacé de son rang. Dans une ville historique, riche, économique, culturelle où la mouvance est le maitre-mot, l'esprit est terrifié par ce tricot.
Dans ce glasriket, ce royaume du verre, du comté du Småland vous trouverez des manufactures et fabriques de verre (glasbruk), des souffleries (glasblåseri / glasblåsning) et des musées comme celui de Bergdala près de Hovmantorp. On y trouve des pantografer, une flaskblåsningsmaskin (machine manuelle à souffler des bouteilles avec de l'air sous pression), des guillocheringsmaskiner, etc. Le 

